Síðast þegar ég skrifaði hafði ég gengið á ljósastaur. Í gær gekk ég á lokaða hurð. Klukkan var á milli eitt og hálftvö um nóttina og allir farnir að sofa hér heima nema ég og Kári sem vorum að brillera í Super Mario 3 í Nintendo tölvunni. Ég ætlaði að fara inn í stofu að ná í símann minn. Öll ljós voru slökkt en ég ákvað nú bara að fikra mig áfram í myrkrinu eins og ég hef nú svo oft áður gert. Ég hélt það væri bara svona dimmt inni í stofu og gekk áfram, en nei, þá var hurðin bara lokuð. Ég dúndraðist á hurðina og kastaðist aftur á bak á gólfið. Gleraugun mín brotnuðu og ég fékk stokkbólgnar varir og þurfti að halda klaka á þeim í korter.

Þrátt fyrir þetta hefur helgin verið góð. Á föstudaginn var matarboð hjá Þóru. Á laugardaginn fóru ég og Thelma á Morfís, keyptum okkur ís og litum til Arngunnar.

Myndirnar úr Danapartýinu fara að koma, krakkar, ekki örvænta.

Edda

Það er kannski enginn sykur í Coke Light en mér finnst nú samt vera eitthvað nammibragð af því.

EGILL

Í gær labbaði ég á ljósastaur. Ég var að labba við hliðina á Kára og var að tala við hann og horfa á hann í leiðinni. Svo bara dúndraðist ég á ljósastaurinn. Virkilega fast og hann titraði allur. Ég átti erfitt með andardrátt um stund, bæði því ég labbaði svo fast á staurinn en líka því ég hló svo mikið. Ég klessti þó ekki með hausinn á staurinn svo engin ummerki eru sjáanleg.

One tree hill þátturinn í gær var svo asnalegur. Ég fór hjá mér í hverju atriði. Svo er þetta svo mikil stæling á The O.C. þó ég vilji helst ekki vera að bera þessa tvo þætti saman. Þessi Felix gaur var alveg eins og Oliver og þegar Brooke fór í nærfataverslunina hugsaði ég "ekki stela, ekki stela, ekki stela." En svo stal hún!

Edda

Þessa vikuna fer Arngunnur efst á linkalistann. Hún er svo flippuð og orðheppin. Í gær fór ég með þverflautuna mína í skólann og í líffræðitíma setti Arngunnur hana saman og byrjaði að spila.
Í enskutíma í dag komst Arngunnur svo vel að orði: "Life is dreaming, and dying is waking up." Henni tókst þó einnig að segja "Skottland" allnokkrum sinnum í staðinn fyrir Skotland.

Í gær fór ég til Magga og sá The O.C. þátt númer tvö. Ómægod.

Edda

sKrAlLó!
Ég er farinn að sjá nafnið mitt í sviga svo oft þegar minnst er á þessa síðu að mér finnst kominn tími til að blogga. Síðasta færsla telst varla með því hún var bara kopí-peist af fjölmiðlafræðiverkenfi sem ég gerði um daginn.

Eeeeeen á sunnudaginn fór ég á skólakynningu hjá Háskóla Íslands. Vissi samt ekkert hvað ég væri að fara að gera þarna. Langaði bara að kíkja og sjá skólann. Held ég hafi einu sinni komið inn í hann fyrir mörgum árum og hann er eiginlega bara í næsta húsi svo mig langaði að sjá hvernig væri inni.
Ég fékk Jón með mér skítþunnan. Við röltum um allar byggingarnar. Alls staðar þar sem maður fór voru háskólanemar með kynningarbæklinga sem þeir réttu manni brosandi ef maður fór of nálægt þeim. Ég er auðvitað allt of kurteis til að segja bara: "Nauhauts mig langar ekkert örverufræðibæklinginn þinn." svo ég tók bara við bæklingunum, þakkaði fyrir og brosti á móti. Nema þegar strákurinn ætlaði að fara að rétta mér lyfjafræði bækling í fjórða skiptið, þá sagði ég honum að hann hefði rétt mér hann fyrir mínútu.
Síðan voru stundum pennar eða nammi við básana og sums staðar drykkjarföng. Ég kunni ekkert við að labba bara þangað og taka mér penna og labba í burtu svo ég byrjaði alltaf á ná mér í bækling, fletti honum síðan af áhuga, stakk honum í pokann og gríp svo pennann/nammið/drykkinn annarshugar áður en ég fer. Held að græðgin hafi aðeins stigið mér til höfuðs því pokinn minn var farinn að síga verulega í og ég var farinn að eiga erfitt með að troða ofan í hann. Allir aðrir með nokkra bæklinga í léttu pokunum sínum á meðan ég þurfti að skipta reglulega um hendi vegna þyngsla. Mér fannst bara alltof asnalegt að ná mér í auka poka og vera með í sitthvorri hendinni til að gera það. Kom heim með fjöldann allan af allskonar bæklingum, fullt af karamellum og brjóstskykrum, 2 kók læt, 2 flöskur af sódavatni, 1 LH, tannkrem, límmiða, nælu, tyggjó, 6 penna, 1 blýant og örugglega eitthvað sem ég er að gleyma.
Annars leist mér bara mjög vel á skólann og langar meira í hann eftir heimsóknina þó ég sé litlu nær um hvaða fag mig langar í.


EGILL