Edda náði því miður ekki verklega bílprófinu í fyrstu tilraun eins og við vorum að vona en við vonum bara að hún mæti fersk og reynslunni ríkari í sína aðra tilraun og rúlli því upp þá.

Og mig sem vantaði bílstjóra um helgina! :(

EH

Gosh! Heremy photos bara að leggja upp laupana. Greyið webmasterinn og greyið allir. En ekki ég, því ég þoldi aldrei þessar síður. Yahoo er sko frábært og svo finnst mér þetta sem Soffía og Kári Sigh og fleiri eru með mjög gott.

Eins og margir hafa fengið að heyra um (og lesa) pöntuðu ég og Soffa okkur ferð til Danmerkur í hausthléinu. Fjórar nætur, einar í villu frænku hennar Soffu, á Strikinu, í Christianiu, í klippingu (!), á kaffihúsi, á söfnum og hvað og hvað... Pabbi hefur miklar áhyggjur yfir því að við gætum nú vel farið á hasstripp í Christianiu. Jú, jú, það þykir mér ekki ólíklegt að við gerum. Það er engin kósý stelpuferð án smá hasss.

Hróarskelduferðin mín í sumar hefur verið ofarlega í huga mínum síðustu vikur því það var svo ótrúlega skemmtilegt. Eitt sem ég var að rifja upp er þegar við létum geyma töskurnar okkar á svæðinu og þurftum að finna leyniorð. Strumpur, Sigurrós, Blobbsí blobbs og eitthvað eitt sem ég man ekki urðu fyrir valinu. Það var skemmtilegt. Svo fannst taskan mín ekki og ég þurfti að fara inn fyrir borðið og leita að henni. Ég fann hana.

I-C-E cold, nice to be old.
Bless, bless, þetta er Edda.

Eins og Egill benti hér réttilega á, náði ég skriflega bílprófinu mínu, en ekki í fjórðu tilraun heldur fyrstu tilraun. Gærdagurinn var sem sagt alveg mikið flippaður fimmtudagur. Fyrst var það busavígslan, svo var það bílprófið og svo var það partí og svo busaball. Ballið var mjög skemmtilegt og gaman að dansa og hitta grunnskólabekkjarfélaga sína eftir ótalmörg ár. Mér blöskraði reyndar eitt, hvað það voru ótrúlega margir ótrúlega fullir. Mér fannst það óvenjumargir sem gátu varla haldið sér uppi vegna of mikillar mænudeyfingar. Það var virkilega ógeðslegt. Og getur fólk svo ekki líka stundað villta ástarleiki heima hjá sér! Ég hélt að eitt parið þarna væri bara að fara að stunda kynmök í einum stólnum.

Mér líður vel núna. Ég var að koma inn úr rigningunni og er komin í náttbuxurnar hans Kára. Mig langar mest af öllu að leggjast undir sæng, borða súkkulaði og horfa á franska bíómynd og anda að mér ilmi blómanna.

Bless, þetta er Edda.

Systir mín, hún Edda Halldórsdóttir náði í dag skriflega ökuprófinu í fjórðu tilraun og óska ég henni til hamingju með þennan áfanga og vona að hún rúlli upp verklega prófinu sem fyrst.

Gimmí fæv!

EGILL

Jesús almáttugur, hvað föstudagurinn var mikið rugl. Skólinn var allt í lagi og kvöldið eftir klukkan átta var rosa skemmtilegt en þar á milli var bara eitt ruglumbull. Eins og svo oft á föstudögum ákváðum við Soffía Dóra að það væri nú skemmtilegt að fara í Smáralind. Við ákváðum að taka strætó upp í Smáralind en ekki séns að við tækjum hann aftur heim. Auðvitað getur alltaf einhver sótt mann upp í Smáralind! Eftir 50 mínútna setu í strætó komumst við loks á leiðarenda og höfðum það skemmtilegt í Smáralind og ég keypti mér miða á Jeff Who? og Franz Ferdinand. Klukkan svona hálfsex fórum við að hugsa okkur til hreyfings og fórum að hringja í fólk sem gæti hugsanlega sótt okkur. Enginn gat sótt okkur. Við sátum því á einhverjum
bekk eins og litlar píkur sem gera ekkert annað en að hanga í Smáralind eða Krinlgunni og vissum ekki hvað til bragðs ætti að taka. Enduðum á því að taka strætó heim og tveimur tímum eftir að við höfðum ákveðið að fara heim vorum við komnar heim til Soffu. Þar skelltum við í okkur hamborgara, Egill kom svo að sækja mig, kom með fötin mín með sér, ég klæddi mig í
fötin í bílnum og Egill keyrði mig upp í Kaplakrika á tónleikana. Fjúff, þá er eiginlega öllu veseni lokið. Ég eyddi tónleikunum með Kára Sigh og ég skemmti mér konunglega. Eftir að Franz-menn höfðu lokið sér af fengum við Kári Sigh okkur að borða og svo fór ég á tebó. Nú man ég líka að öllu veseni er ekkert lokið. Tebóið var heitt og sveitt og troðið og stelpurnar
komust ekki inn svo ég fór út. Þá tók nú eiginlega bara skemmtun við því við röltum um bæinn, ég og Arngunnur hittum vinnufélaga okkar kæru og við dönsuðum lítið eitt á Kaffi Cultura.

Ég labbaði heim með Kára Sigu og eins og áður hittum við sætan kött. Þessi var svo yndislegur að mig langaði bara að taka hann með heim. Hann settist í fangið á mér og hjúfraði sér upp að mér og malaði þegar ég klappaði honum. Hann hét Húni og var ótrúlega snyrtilegur og fallegur. Oh, ég sakna hans. Hann vildi nefnilega alls ekki yfirgefa mig. Og ég ekki hann. Æ, það voru sterk tengsl sem mynduðust þarna milli mín og Húna, en einhvern tíma tekur allt endi.

Eitt sem mig langar að segja að lokum sem fer ótrúlega mikið í taugarnar á mér. Sumir krakkar sem koma aftur heim til Íslands eftir að hafa verið úti í útlöndum sem skiptinemar fara að hafa þessa miklu óbeit á Íslandi, finnst það ömurlegt land og tungumálið ömurlegt og eru ótrúlega fúl að allt sé nákvæmlega eins og þegar þau fóru út. Ég þoli ekki þegar ég heyri skiptinemakrakka tala um þetta. Um daginn heyrði ég stelpu segja hvað henni fyndist ömurlegt að kunna íslensku og fyndist það bara ekkert merkilegt tungumál. Farðu þá bara aftur til útlanda, nöldurskítur.

Ég veit ekki hvort það er kaffið sem ég drakk í dag eða kóræfingin sem ég fór á í kvöld, en alla vega er ég komin fram úr rúminu, eftir að hafa reynt að sofna í drjúga stund, og er farin að drekka "mildan morgunsafa." Þetta er einkar flippaður miðvikudagur miðað við að það er ekki fimmtudagur.

Ég er orðin hrædd á að sitja hér ein í myrkrinu.

befehlen-befiehlt-befahl-befohlen.

Góða nótt, Edda.